Wybuchy gwiazd

Życie gwiazdy jest uzależnione głównie od jej masy. Kiedy gwiazda wyczerpie swoje wodorowe paliwo to jej helowe jądro kurczy się wówczas a warstwy zewnętrzne ekspandują na zewnątrz i gwiazda taka przekształca się w czerwonego olbrzyma. Po pewnym czasie traci ona jednak swoją zewnętrzną powłoczkę i pozostaje po niej tylko niewielkich rozmiarów, jaskrawe jąderko nazywane również białym karłem. To świecące jąderko stopniowo zastyga aż w końcu staje się czarnym i nie świecącym karłem. Gwiazdy, które posiadają masy kilkakrotnie większe od masy Słońca skazane są niestety na krótszy żywot. Kiedy ich jądrowe paliwo się wyczerpuje to zamieniają się one w nadolbrzymy. W wyniku ostatecznym ich jądra zapadają się gwałtownie pod wpływem siły grawitacji natomiast wyzwolona energia powoduje wybuch gwiazdy jako supernowej rozrywając ją jednocześnie na kawałeczki. Wówczas następuje moment kiedy taka gwiazda świecie wiele milionów razy mocniej i przede wszystkim jaśniej od Słońca. W roku 1987 supernowa widoczna była z Ziemie gołym okiem.